De eerste maand met een baby en een peuter 

De eerste maand met een baby en een peuter 

eerste maand baby peuter

Deze week was D alweer 1 maand oud; wat is die eerste maand toch megasnel voorbij gegaan. Van tevoren probeer je je voor te bereiden op hoe het zal zijn met 2 kinderen. Maar heeft dat eigenlijk wel zin? Is de eerste maand zo gelopen als wij verwacht hadden en wat vind J er allemaal van? De eerste maand met een newborn en een peuter, het is me toch wel zwaar gevallen.

De eerste momenten met een baby en een peuter

Al maanden leef je er naartoe: het moment dat je de baby in je armen kan houden. Toen Opa en Oma J op kwamen halen en wij in de auto naar het ziekenhuis gingen, begon ik het me te beseffen. We zijn dadelijk niet meer met z’n drietjes, maar met z’n vieren! Toen wij na de bevalling naar huis mochten, zette ik B en D thuis af en racete ik naar Opa en Oma om J op te halen. Ik had van tevoren nog wat mensen gevraagd of ze nog tips hadden. Het beste was om J goed te betrekken bij de ontmoeting. Zo was het beter om D in de box te leggen als J de eerste keer thuis kwam. Zo was het niet alsof wij al met zijn drietjes bij elkaar zaten en hij erbij kwam, maar konden we de baby samen ontmoeten.

2 kinderen, 4 handen vol

En dan heb je er ‘opeens’ 2. Ik hoorde een beetje wisselende ervaringen om me heen. De ene zei dat een tweede kindje wel meeviel, maar de meeste zeiden toch dat een 2e kindje echt wel zwaarder is. Natuurlijk heb je de ervaring van een eerste baby; je weet dus ongeveer wat je kunt verwachten. Aan de andere kant, loopt er dus nu al een peuter in huis rond, die ook de nodige aandacht vraagt (en moet krijgen uiteraard). Daarnaast kun je een eerste baby nog af en toe aan de ander geven. Met 2 kinderen zijn er ook 2 die aandacht willen. De momenten die je dan als Papa (of Mama) alleen hebt, zijn behoorlijk schaars. Zoals elke ouder wel weet, is de WC dan de vluchtplaats bij uitstek 🙂 .

Hoe doet D het nu?

Na de wat moeizame start (qua temperatuur), doet D het eigenlijk prima. De borstvoeding is goed op gang gekomen, en hij eet/drinkt prima. Zoals de meeste baby’s, slaapt hij (overdag) ook veel. ‘s Nachts is het alleen nog wel even aanpoten. Op dit moment heeft hij ‘s nachts momenten dat hij soms 4 tot 5 uurtjes slaapt, maar het is vaker nog 2,5 tot 3 uur. Vanaf 4 uur ‘s ochtends heeft hij het wel een beetje gehad met slapen en is hij meer wakker; dit begint ook behoorlijk op te breken. Het slaapgebrek is onderdeel van de minder leuke dingen uit de babyperiode. Qua gewicht en lengte doet hij het ook prima: 5 cm gegroeid en bijna 1,5 kg aangekomen!

Buikkrampjes en de Osteopaat

Waar we na een paar dagen wel al tegenaan liepen, waren buikkrampjes. Het viel ons al op dat D behoorlijk kreunde. Niet alleen is dat voor hem zelf natuurlijk vervelend, maar ook voor ons is het geen pretje. De krampjes (en het gekreun) blijven namelijk niet beperkt tot overdag. Ook ‘s nachts blijft D behoorlijk kreunen. Op onze kamer was dat bijna geen doen meer en, mede daardoor, slaapt hij sinds hij 2 weken is al op zijn eigen kamer. Vanwege de buikkrampjes, en ook om even een check-up te doen, gingen wij even langs bij de Osteopaat. J had namelijk, in de eerste maanden na de bevalling, last van een blokkade achter zijn oog, waardoor hij niet goed kon slapen. Bij de Osteopaat bleek er, buiten de krampjes, gelukkig niets mis te zijn met D. Wel had de Osteopaat wat tips tegen de buikkrampen.

Voeden op verzoek of niet?

De Osteopaat gaf namelijk aan dat een babymaagje ongeveer 3 uur nodig heeft om de borstvoeding te verteren. Nu is D nogal hongerig aangelegd en vanuit het consultatiebureau werd geadviseerd om D voeding te geven op verzoek. Als D erom vroeg, mocht hij eten/drinken krijgen. Wanneer er echter binnen de 3 uur ‘verse’ melk in zijn maag kwam, kan die wel eens met de verteerde melk mee de darmen ingaan. Doordat de darmen moeite hebben met het verwerken van ‘onverteerde’ melk, kan dit krampjes veroorzaken. En ik moet zeggen, sinds B wat meer richting de 3 uur tussen voedingen aan het sturen is, lijkt hij ook echt minder last van krampjes te hebben.

Het consultatiebureau

En toen mochten wij de eerste keer op het Consultatiebureau (of Consternatiebureau) verschijnen. Tijdens de eerste jaren dat wij met J daar kwamen, ging alles goed. Je hoort hier soms de vervelendste verhalen over. Omdat J overal redelijk netjes binnen de lijnen viel, hebben wij waarschijnlijk niet zo’n slechte ervaringen met het consultatiebureau. Ik denk wel dat ze af en toe verder moeten kijken dan de grafieken. De grafieken zijn natuurlijk gemiddelden en niet elk kind is natuurlijk gemiddeld. Onze eerste afspraak bij de kinderarts was trouwens positief: D was goed gegroeid en reageerde goed op alle testjes. Wel was er nog de ‘discussie’ over het wel of niet voeden op verzoek. De kinderarts gaf aan dat ze de uitleg van de Osteopaat wel enigszins begreep, maar gaf ook aan dat zij in principe voeden op verzoek adviseren.

En hoe voelt deze Papa zich?

Voornamelijk trots. Trots op mijn jongste zoon, omdat hij het zo goed doet. Trots op J, omdat hij zich als een voorbeeldige grote broer gedraagt. En natuurlijk trots op B, omdat zij een fantastische moeder is. En stiekem ook wel trots op mezelf om hoe we het als een gezinnetje voor elkaar hebben. Daarnaast voel ik ook de vermoeidheid goed. De korte nachten in combinatie met de behoorlijke drukte op het werk, heeft toch wel wat impact. Door de weeks draait het vooral om werk, J ophalen bij de kinderopvang, kort van de kids genieten, slapen en weer werken. Genieten van de weekenden is dan ook prioriteit, al blijft dat nu nog wat lastig i.v.m. al het bezoek wat nog over de vloer komt.

 

Hoe deden jullie dat met (borst)voeding? Hielden jullie een bepaalde periode aan, of gaven jullie voeding op verzoek?

 

4 thoughts on “De eerste maand met een baby en een peuter 

  1. Wat een leuk artikel, goed dat jullie het zo aangepakt hebben met de ontmoeting met jullie peuter. Ik weet nog goed hoe ik daar tegenop zag (wij hebben ook een peuter en een baby nml). Voeden op verzoek deden wij niet. Ik ben echt een schemamens en stuurde vrij snel aan hierop. Ik was heel duidelijke tegen alle instanties en kraamzorgenden: ik wilde het zo en zo geschiede. Elk kind heeft natuurlijk andere behoeftes. Maar die van mij deden het er goed op. Iedereen kreeg de rust en er was vrij snel regelmaat.
    roelina recently posted…Zelf leren eten… een kliederfestijnMy Profile

    1. Thanks! Elk kind is inderdaad uniek en nu er wat meer regelmaat in zit, lijkt het ook beter te gaan qua krampjes… helaas nu in ziekenhuis met de kleine man. Heeft waarschijnlijk een virusinfectie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge